System londyński — linia główna

Debiut piona hetmańskiego — Białe zajmują centrum pionem d, który jest od razu broniony przez hetmana. Prowadzi to zwykle do bardziej strategicznych, zamkniętych pozycji niż po 1. e4. Główne odpowiedzi Czarnych: - 1. ..d5 — ustawienia gambitu hetmańskiego i obrony słowiańskiej - 1. ..Nf6 — obrony indyjskie (królewsko-indyjska, Nimzowitscha itd.) - 1. ..f5 — obrona holenderska

System londyński — Białe rozwijają gońca na czarnych polach przed zagraniem e3, które by go zablokowało. To praktyczny system o niewielkiej teorii, w którym Białe stosują to samo ustawienie (Bf4, e3, Nf3, Be2, O-O) niezależnie od odpowiedzi Czarnych. Londyński jest popularny na wszystkich poziomach ze względu na prostotę i niezawodność.

Wzmocnienie piona d4 i otwarcie przekątnej f1-a6 dla gońca na białych polach. Co kluczowe, goniec na czarnych polach jest *już* rozwinięty na f4 — zagranie e3 teraz nie zamyka go za łańcuchem pionowym. Ta sekwencja Bf4-przed-e3 to definiująca idea systemu londyńskiego. Gdyby Białe zagrały najpierw e3, goniec na czarnych polach byłby trwale ograniczony.

Wsparcie piona d4 i utworzenie znakowej londyńskiej „piramidy" — pionów na c3, d4 i e3. To niezwykle solidna struktura, bardzo trudna do przełamania dla Czarnych. Piramida daje Białym przewagę przestrzenną w centrum, utrzymując wszystko obronione. Wadą jest to, że pion c3 blokuje pole rozwoju Nc3, więc skoczek musi pójść na d2.

Skoczek rozwija się na d2, bo c3 jest zajęte przez piona. Z d2 skoczek wspiera idee z e4 i może przegrupować się na f3 lub b3 w zależności od pozycji. Schemat rozwoju Nd2 + Ngf3 to znak rozpoznawczy systemu londyńskiego — wygląda nietypowo, ale dobrze współgra ze strukturą pionową c3-d4-e3.

Zakończenie rozwoju skoczków — oba są teraz aktywnie ustawione. Skoczek z f3 kontroluje e5 i d4, a skoczek z d2 może skoczyć na b3, e4 lub f1 w zależności od potrzeb pozycji. Schemat rozwoju Białych jest niemal kompletny — pozostają tylko goniec na białych polach i roszada.

Cofnięcie gońca na g3 zamiast wymiany. Goniec pozostaje aktywny na przekątnej h2-b8, a z g3 pełni użyteczną rolę obronną, broniąc skrzydła królewskiego. Wymiana przez Bxd6 jest też zupełnie poprawna, ale zachowanie gońca utrzymuje napięcie i nie oddaje Czarnym pary gońców. Pozycja pozostaje wyrównana z szansami dla obu stron.

Rozwój gońca na białych polach na d3, gdzie spogląda na skrzydło królewskie (w szczególności na pole h7) i wspiera potencjalne przełamanie e4. To kończy rozwój lekkich figur Białych. Po Bd3 Białe są gotowe do roszady i wejścia w grę środkową. Goniec na d3 i możliwa późniejsza wymiana Bxg6 to typowy londyński zasób ataku.

Roszada kończy budowę ustawienia systemu londyńskiego. Pozycja Białych to podręcznikowy przykład londyńskiej struktury: piramida c3-d4-e3, goniec na g3, skoczki na d2 i f3, goniec na d3 i bezpiecznie schowany po roszadzie król. Stąd typowe plany Białych obejmują e4 (jeśli wykonalne), Ne5 do osadzenia skoczka w centrum lub Qe2 z następnym zdwojeniem wież.