Taktyka

Znajdź figurę, której nikt nie broni — najtańszy materiał w szachach.

Wyćwicz oko, które kończy partię: jeden ruch, król w potrzasku, nic się nie da zrobić.

Jedna figura, dwa cele. Taktyka, która wygrywa więcej materiału niż jakakolwiek inna.

Zamroź figurę przed czymś cenniejszym, a potem zaatakuj ją jeszcze raz.

Odwrotność związania: uderz w dużą figurę z przodu i weź tę z tyłu.

Usuń jedną figurę z drogi i pozwól działać tej, która stoi za nią.

Król zrobił roszadę, piony nigdy nie ruszyły — a ostatnia linia stała się pułapką.

Zmuś króla na pole, którego chcesz, i dokończ.

Figura, która nie ma dokąd pójść, jest już stracona — wystarczy do niej podejść i ją zabrać.

Oderwij obrońcę od jego zadania — albo zwab figurę na pole, którego potrzebujesz.

O taktyce decydują linie: otwórz własną albo przetnij tę przeciwnika.

Dwóch szachów naraz nie da się zasłonić — a król zamknięty przez własne figury takiego szacha nie przeżyje.

Trzy ruchy w głąb: rozpoznaj układ, a potem przeprowadź przez niego przeciwnika.

Dwa ruchy, które łamią rytm: ten, który wtrącasz, i ten, który nie robi hałasu.

Oddaj materiał, by zedrzeć osłonę pionową z króla po roszadzie — a potem daj mata.

Wygrane pozycje przegrywa się, ignorując przeciwnika. Znajdź ruch, który psuje jego pomysł.

Skoczek na e7 odbiera g8 i g6 królowi na kolumnie h, a wieża matuje wzdłuż tej kolumny — własne piony króla domykają klatkę.

Skoczek na f6 kryje narożne pola g8 i h7, a wieża matuje na h7 obok króla na h8 — tylko dwie figury.

Dwa gońce na krzyżujących się przekątnych matują króla po długiej roszadzie — jeden szachuje z a6 na c8, drugi kryje b8 i c7, a poświęcenie hetmana na c6 otwiera drogę.

Dwa gońce na sąsiednich przekątnych matują króla w rogu: jeden szachuje wzdłuż długiej przekątnej do h8, drugi kryje g8, a własny pion króla na h7 blokuje ostatnie pole.

Broniony hetman stoi po przekątnej obok króla, a własne figury króla wypełniają dwa pola, których hetman nie kryje — jaskółczy ogon.

Wieża matuje obok króla, skoczek broni wieży, a pion broni skoczka — trzy figury sczepione w hak, przy czym pion kryje też pole ucieczki.

Wieża szachuje wzdłuż brzegu, a hetman, dwa pola od króla, pieczętuje pola przed nim — razem rysują skrzynkę, z której król nie może wyjść.

Broniona wieża stoi tuż obok króla na brzegu, a skoczek kryje dwa pola, do których wieża nie sięga — wieża i skoczek przeciwko królowi bez wyjścia.